دختر پاییز

 دختر پاییز   

    دختر پاییز   

      روزگاریست که در پنجۀ تنهایی اسیرم

       لحظه ها می گذرند

       و کسی یاد ندارد

       منِ ماتمزده را

       در دل سیاه شب

       می نشینم تنها

       می گذارم سر خود بر زانو

       می روم تا به فراسوی خیال

       یادم آید که زمانی

       شاد و سر مست جوانی بودم

       می دویدم با شوق

       می پریدم از جوی

       آه ، دورانی بود

       غم به دل راه نداشت

       همه می گفتند این دختر شاد

       از غم عشق ندارد خبری

       که چو آید با خود

       کوله باری دارد

       از پریشان حالی

       و من آنروز چه سرمست وچه شاد

       باز هم خندیدم

       با خودم می گفتم إ

       هرگز آن روز نخواهد آمد

       که دگر شاد نباشم

       هرگز آن عشق نیاید که بگیرد لبخند

       آه اما بگذ شت

       سالها در پی هم

       و من آرام آرام

       می رسیدم به ته سرمستی

       آری آمد آن عشق

       که نه تنها خنده

       بلکه شادابی و احساس جوانی را برد

       دل من هم اما

       ذ ره ذ ره پژمرد

      و رسیدم به همان جمله که

        روزی سر خوش

       بی غم و شاد به آن خندیدم

       آه اما حالا

       گوشۀ تنهایی

      می نشینم

      و غم خویش به دل می ریزم

        کسی از دختر شاد

       نکند یاد دگر

       من در این گوشۀ تنهایی اسیرم

       می نویسم غم دل

       شاید آن روز رسد

       که کسی دفتر من باز کند

       و بداند که کیم؟إ

       من همانم که زمانی چون بهاران بودم

       حال هم زرد و پریشان حالم

       دختر پاییزم

                                                                   28/9/87

 

 

 

/ 3 نظر / 15 بازدید
ایمان

سلام ممنون که منو لینک کردید.[گل] ضمنا منم اصفهان زندگی میکنم. شعر خیلی زیبایی بود.انشا الله دلتون همیشه بهاری باشه.

سبحان

سلام عجب نوشته فوق العاده ای[دست] اما امیدوارم شما واقعا اینجوری نباشین و شادی همیشه همراهتون باشه [لبخند]

رضا (عشق من شبنم)

سلام ممنون از لطفت دوست من منم لینکتون کردم امیدوارم دوستای خوبی واسه هم باشیم[گل]